ایا می دانید

آيا ميدانيد : اولين مردماني كه پا به قاره آمريكا گذاشتند ايراينان و ارتش داريوش بوده است وكريستف كلب و واسكودوگاما بر اثر خواندن كتابهاي ايراني كه در كتابخانه واتيكان بوده به فكر قاره پيمايي افتاده اند.

ايا ميدانيد كانال سوئز را داريوش اول براي تسهيل در تجارت در قلمرو پهناور ايران از درياي مديترانه به درياي عمان ، خليج فارس و اقيانوس هند به اتمام رسانيد ، اين كار كه كندن كانال يه طول 84 كيلومتر بوده است در مدت 10 سال به اتمام رسيد.اين موضوع در سنگ نبشته اي در مسير تردد كشتيها هم نوشته و نصب شده است كه به سنگ قائم داريوش معروف است

نگار

مرد به چهره ی زیبای زن نگاه کرد و گفت:دوست دارم.

زن،سر به زیر انداخت:من ام همین طور.

مرد لبخند زد:واقعن؟!

زن همان طور که با دانه های مروارید گردن بند بازی می کرد،

سر بالا آورد.یه چشم او خیره شد و گفت:واقعن!!!

  نیم نگاه

مرد دست دور کمر زن حلقه کرد.او را به طرف خود کشید.

آهسته در گوش او گفت:دوست دارم.

زن سر از روی شانه ی او برداشت.

چشم در چشم او دوخت:واقعن؟!

مرد چند لخظه ایی به چشم چپ زن که زنا آن را  مسدود کرده بود،

نگاه کرد.و کل چهره ی او را از نظر گذراند.

سری تکان داد:واقعن.

زن دوباره سر روی شانه ی او گذاشت. 

زبان

زن روی صندلی پارک کنار مرد نشست.به ساعت نگاه کرد.

مرد نفس راحتی کشید.زن کمی خود را جمع و جور کرد.

سر پایین انداخت.مرد لبخند زد.

زن به او رو کرد:راستش رو بخوای،نمی خواستم بیام.

مکث کرد:ولی جواب یه سوال بد جوری بهم ام ریخته بود.

سکوت کرد.مرد دست به سینه شد.

زن آب دهان را قورت داد:می خواستم بدونم تو ،واقعن منو دوست داری؟

ته مانده ی نفس را بیرون داد.

مرد چشم بست.نفس در سینه جمع کرد.

زن با انگشت شست کف دست دیگرش را فشار میداد.

مرد چشم گشود و نفس را با صدایی شبیه ارررر....بوو اررر...از گلو خارج کرد.

زن نفس راحتی کشید:می دونستم.می خواستم از زبون خودت شنیده باشم.

آرزو

 پیرزن،نزديك مرد که رسید،ایستاد.سلام کرد.

از داخل سبد شاخه گلی برداشت. به طرف او گرفت.

مرد چند سکه به او داد.  لبخند زنان گل را گرفت و بو کرد.

پیرزن کمی خم شد و آهسته گفت:چقدر عشق به شما می آد.

و رفت.

چند دقیقه بعد همسر مرد آمد و كنار اونشست.

مرد،گل را جلو روی اوگرفت:تو زیباترین چشمای دنیارو داری،عزیزم.

زن زیر و بر گل رانگاه کرد.بویید.دستان مرد را محکم در دست گرفت.

مرد نفس راحتی کشید.

خیلی دلم می خواست وقتی دارم باهات حرف می زنم،تو چشمام نگاه کنی.

مرد،دست دور کمر زن حلقه کرد.او را به طرف خود کشید.

خیلی دلم می خواست از تو چشمام بفهمی چی می خوام.

مرد شروع کرد به بوسیدن موهای زن.

زن موهایش را کنار زد.مرد گردن او را بوسید.

زن آه کشید.

مرد سرک کشید:چیزی شده؟

زن بازویش را خواراند:نه.کارت رو بکن.

۳

می خواستم یه چیزی رو اعتراف کنم.

زن، قلم را توی رنگ آبی زد و روی بوم حرکت داد:بگو.می شنوم.

راستشو بخوای تو چشمای خیلی قشنگی داری.

زن ،نیش خند زد.

مرد بدون این که سر بالا بیاورد ادامه داد:چشمای درشت طوسی رنگ.

و به نقطه ایی در دور دست خیره شد:این چشم ها هر کسی رو به طرف خودش می کشونه.

مگه نه؟

منظورت چيه؟!

منظور بدی نداشتم.فقط بدون که من ام چشمات رو خیلی دوست دارم.خیلی...

زن قلم را کنار بوم گذاشت. دست پاک کرد و از جیب شلوار چند اسکناس در آورد

 و به او داد:کافیه؟

پشت بوم نشست.

رو به مرد کرد که  پول می شمرد:حالا قشنگ تر شدم.نه؟!

مرد پول را در جیب گذاشت و بدون اینکه چیزی بگوید از اتاق بیرون رفت.

زن،قلم مو را برداشت.آن را آغشته به همه ی رنگ ها کرد و

مشغول  رنگ آمیزی بوم شد:عوضی...

۴

خواهش مي كنم واسه يه بارم كه شده تو چشمام نگاه كن،بي انصاف.

مرد، سر پايين انداخته بود.

زن، بغضش تركيد:شد ۷ سال.

مرد بغض فرو داد:تقصير خودته.

فقط يه لحظه نگاه كن.

اون بار ام همه چيز تو يه لحظه اتفاق افتاد.

ولي اين دفعه فرق مي كنه.

خوب تو يه لحظه قراره چي رو ببينم؟

تو نگاه كن.

نه فايده نداره.

خواهش مي كنم.

باشه، ولي فقط يه لحظه.

زن،ايستاد.خودش را مرتب كرد.

مرد سر بالا آورد:تو؟!

زن،اشك از گوشه ي چشمش جاري شد.سر تكان داد:منو بخشيدي؟

مرد سر پايين انداخت.

زن،دست زير چانه ي او گذاشت.آن را بالا آورد:نه.ديگه نه.

مرد مستقیم در چشمان زن نگاه کرد:دیر شده.دیر

زن، سر پایین انداخت.

۵

تو چشماي من چي بود كه تو رو عاشق خودش كرد؟

مرد كمي از قهوه را نوشيد.به برجستگي سينه ي زن نگاه كرد.

و به گردن بند الماسي كه به دور گردنش بود.

پشت به صندلي زد و گفت:عشق.

زن دست او را در دست گرفت:تو يه مرد كاملي.

مرد دست او را بوسيد.آن را به گونه ماليد و در همان حال به زني كه روبرويش اشسته بود،

چشمك زد.! 

نگار

خیلی زود.

هیچ‌کس چیزی به من نگفت و به همین دلیل هیچ‌وقت سر در نیاوردم

که خیلی خوب چقدر زود تبدیل می‌شود به خیلی بد.

آفتاب ... تبدیل شد به سایه. به باران

شور و شوق ... تبدیل شد به لذت، به درد

ترنم ترانه‌های دل‌انگیز عاشقانه جایش را داد به سردادنِ سرودهای غم‌انگیز

خیلی زود.

با " تا ابد" شروع شد

و ابد تبدیل شد به گاهی، به هیچ‌وقت

و " مرا دوست داشته باش " تبدیل شد به " جایی هم [در قلبت] برای من در نظر بگیر "

خیلی زود.

خیلی خوب ... زودتر از آن‌که فکر می‌کردیم تبدیل شد به خیلی بد

خیلی زود.

اگر هیچ‌کس به تو نگفته باشد، حالا دیگر باید بدانی

که خیلی خوب، خیلی زود تبدیل می‌شود به خیلی بد.

خیلی زود. ..

از کتاب " از خیلی خوب به خیلی بد" نوشته " شل سیلوراستاین

آرزو

سال ها پیش از این

زیر یک سنگ گوشه ای از زمین

من فقط یکمی خاک بودم همین

یک کمی خاک که دعایش

پر زدن ان سوی پرده ی اسمان بود

ارزویش همیشه

دیدن اخرین قله ی کهکشان بود

خاک هر شب دعا کرد

از ته دل خدا را صدا کرد

یک شب اخر دعایش اثر کرد

یک فرشته تمام زمین را خبر کرد

و خدا تکه ای خاک برداشت

اسمان را در ان کاشت

خاک را

توی دستان خود  ورز داد

روح خود را به او قرض داد

خاک

توی دست خود نور شد

پر گرفت از زمین دور شد

راستی

من همان خاک خوشبت

من همان نور هستم

پس چرا گاهی اوقات

این همه از خدا دور هستم

از کتاب:چای با طعمه خدا

عرفان نظراهاری

اناهیتا

آرزو

رامش قصه ی زیر را تعریف کرد:

-"یکی بود یکی نبود مردی بود که زندگی اش را با عشق و محبت پشت سرگذاشته بود.وقتی مرد همه می گفتند به بهشت رفته است ادم مهربانی مثل او حتما به بهشت می رفت. چندان برای این مرد مهم نبود اما به هر حال به بهشت رفت.

در ان زمان بهشت هنوز به مرحله ی کیفیت نرسیده بود.

استقبال از او با تشریفات مناسب انجام نشد.نگهبانی که باید اورا راه می داد نگاه سریعی به فهرست نامها انداخت ووقتی نام او را نیافت او را به دوزخ فرستاد.

در دوزخ هیچکس از ادم دعوت نامه یا کارت شناسایی نمی خواهد. هرکس به انجا برسد میتواند وارد شود.مرد وارد شد و انجا ماند .

چند روز بعد ابلیس با خشم به دروازه ی بهشت رفت و یقه پطرس قدیس راگرفت: "این کار شما تروریسم خالص است!"

پطرس که نمی دانست ماجرا از چه قرار است پرسید چه شده؟ابلیس که از خشم قرمز شده گفت:"ان مرد را به دوزخ فرستاده اید وامده وکار وزندگی ما را به هم زده.از وقتی که رسیده نشسته و به حرف های دیگران گوش می دهد در چشم هایشان نگاه می کند به درد دلشان می رسد.حالا همه دارند در دوزخ با هم گفت و گو می کنند و هم را در اغوش می کشند.دوزخ جای این کارها نیست!!لطفا این مرد را پس بگیرید!"

وقتی رامش قصه را تمام کرد با مهربانی به من نگریست وگفت:

چنان با عشق زندگی کن که اگر بنا به تصادف دردوزخ افتادی خود شیطان تو را به بهشت بازگرداند."

پائولو کوئلیو

همه از دوست فقط چشم و دهن ميخواهند

ديو هستند ولي مثل پري مي پوشند

گرگ هايي که لباس پدري مي پوشند

انچه ديدند به مقياس نظر مي سنجند

عشق ها را همه با دور کمر ميسنجند

خوب طبيعيست . که يکروزه به پايان برسد

عشق هايي که سر پيچ خيابان برسد!!!!!!!

الهه

شیطان بسیار ناراحت شد و گفت :

- دیگر در این دنیا کاری ندارم. از حالا به بعد ، همه تبه کارها و خلاف کارها و گناه کارها و بی ایمان ها ، همه یکراست به بهشت می روند !

عیسی به شیطان بیچاره نگاه کرد و خندید :

- ناراحت نباش . تمام آنهائی که خودشان را بسیار با تقوا می دانند و تمام عمرشان کسانی را که به حرف های من عمل نمی کنند محکوم می کنند ، به این جا می آیند .چند قرن صبر کن تا ببینی که دوزخ پُرتر از همیشه می شود !

پائولو کوئیلو

الهه

آرزو

ادمک مرگ همین جاست بخند

ان خدایی که بزرگش خواندی

به خدا مثل تو تنهاست بخند!

دست خطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند!

فکر کن درد تو ارزشمند است

فکر کن گریه چه زیباست بخند!

صبح فردا به شبت نیست که نیست

تازه انگار که فرداست بخند!      

راستی انچه که یادت دادیم

پر زدن نیست که در جاست بخند!

ادمک نغمه ی اغاز نخوان

به خدا اخر دنیاست بخند! مرگ همین جاست بخند...

الهه

مادر نگاه خسته و تاریکت                                   با من هزار گونه سخن دارد

با صد زبان به گوش دلم گوید                              رنجی که خاطر تو زمن دارد

دردا که از غبار کدورت ها                                   ابری به روی ماه تو می بینم

سوزد چو برق خرمن جانم را                              سوزی که در نگاه تو می بینم

چشمی که پر زخنده و شادی بود                       تاریک و دردناک و غم آلود ست

جز سایه ی ملال به چشمت نیست                    آن شعله ی نگاه پر از دود است

آرام خنده می زنی و دانم                                 در سینه ات کشاکش طوفان ست

تلخ است این سخن که به لب دارم                    مادر بلای جان تو من بودم

اما تو ای دریغ گمان بردی                                 فرزند مهربان تو من بودم

چون شعله هایی که شمع به سر دارد               دائم ز جسم و جان تو کاهیدم

چون بت ترا شکستم وشرمم باد                      با آن که چون خدات پرستیدم

شرمنده من به پای تو می افتم                       چون بر دلم ریشه ی گنه کاری است

مادر بلای جان تو من بودم                              این اعتراف تلخ گنه کاری است

الهه

به محض پیاده شدن از اتومبیل ، متوجه دختر بچه ای شد که لبه ی جدول کنار خیابان نشسته بود و به پهنای صورتش اشک می ریخت .

مرد علت گریه ی دختر بچه را از او جویا شد . دختر جواب داد : می خوام برای مامانم یک شاخه گل رز بخرم . من فقط هفتاد سنت پول دارم ، ولی قیمت یک شاخه گل رز می شه دو دلار .

مرد لبخندی زد و گفت : این که چیزی نیست بیا با هم بریم توی گل فروشی تا برات گل بخرم .

آن دو با هم وارد مغازه ی گل فروشی شدند و مرد ضمن سفارش سبد گل ، یک شاخه گل رز هم برای دختر بچه خرید . از مغازه ی گل فروشی که بیرون آمدند ، مرد به دختر بچه گفت : می خوای ببرمت پیش مادرت ؟

دختر جواب داد : خیلی ممنون پس بریم تا به شما بگم مادرم کجاست .

دختر بچه ، او را به سمت یک گورستان راهنمایی کرد و گل رز را روی یک قبر تازه قرار داد . مرد بلافاصله راهی گل فروشی شد تا سفارش پیک را کنسل کرده و خودش 60 کیلومتر راه را با اتومبیل طی کند تا این روز را همراه با مادرش و در کنار او گرامی بدارد .  

منبع : مجله ی موفقیت

الهه

بگذار تا بگویم تقدیر لاابالی ست ؛

وقتی که مرگ انسان ،

                         مانند سنگ باشد ،

                                              دنیا به این بزرگی ، یک کوزه ی سفالی ست .

باید که عشق ورزید ،

                         باید که مهربان بود ،

                                                 زیرا که زنده ماندن ،

                                                                        هر لحظه احتمالی ست .

الهه

گریه هایم بی صداست

عشق من بی انتهاست

رد پای اشک هایم را بگیر

تابدانی خانه عاشق کجاست                           

                                                                                             آناهیتا

قطار می رود
تو می روی
تمام ایستگاه می رود
و من چقدر ساده ام
که سالهای سال
در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستاده ام
و همچنان
به نرده های ایستگاه رفته
تکیه داده ام!
قطار می رود
تو می روی
تمام ایستگاه می رود
و من چقدر ساده ام
که سالهای سال
در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستاده ام
و همچنان
به نرده های ایستگاه رفته
تکیه داده ام!
قطار می رود
تو می روی
تمام ایستگاه می رود
و من چقدر ساده ام
که سالهای سال
در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستاده ام
و همچنان
به نرده های ایستگاه رفته
تکیه داده ام!
قطار می رود
تو می روی
تمام ایستگاه می رود
و من چقدر ساده ام
که سالهای سال
در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستاده ام
و همچنان
به نرده های ایستگاه رفته
تکیه داده ام!
قیصر امین پور/                                   آناهیتا

دعا می کنم که هر روز برایت روزی باشد در دست ، نه دور دست .

شوری باشد در دل نه در سر و برا ی زندگی نه روزمرگی .

الهه